In de ban van de wijsvingerring

Luc Borgions: "Mijn vrouw en ik zijn al sinds eind jaren 1970 grote fans van Museum Mayer van den Bergh. Twee à drie keer per jaar bezoeken we het museum. We zijn gecharmeerd door het intieme, huiselijke karakter ervan. Bij elk bezoek ontdekken we wel iets nieuws, tot in de kleinste, donkere hoekjes."

"In 2021 volgde ik de opleiding tot stads- en museumgids. En welk museum kreeg ik toegewezen voor mijn eindexamen? Juist, Mayer van den Bergh!”

Hoe ben je in de ban van de ring geraakt?
Luc: “Tijdens onze bezoeken raakte ik meer en meer gefascineerd door een hele speciale ring in een glazen kastje: een wijsvingerring uit het jaar 1500 met een zwarte diamant. De ring werd mijn museumtopper, ook al kon ik de details niet zo goed zien achter het glas.”

“Bij de opening van het vernieuwde diamantmuseum DIVA zag ik de ring op een grote, verlichte foto. Vanaf dan begon het door mijn hoofd te spoken: zo’n ring wil ik ook wel.”

Je besloot toen om een replica te laten maken. Hoe begin je aan zo’n project?
Luc: “In 2019 verzamelde ik al mijn moed en vroeg ik het museum of ik de ring van dichtbij kon bekijken. Het antwoord was positief. Mijn vrouw en ik mochten langskomen op het kantoor van museumconservator Rita Van Dooren. Aanraken mocht niet, maar we konden wel foto’s nemen.”

Wat is het verhaal achter de ring en van wie was hij?
Luc: “Hij was gevonden in de buurt van kasteel Ten Spyckere in Sint-Kruis-Brugge. De ring was mogelijk een familiestuk van de Franse familie de Goujon de Thuisy. Fritz Mayer van den Bergh kocht de ring voor 120 Belgische frank bij de Brusselse firma Serrure in 1895.”

“Ik zag toen ook dat de ring het opschrift SANS MAL PENSER heeft, wat betekent: ‘zonder slecht te denken’. Die leuze is helemaal op mijn lijf geschreven. Mijn drang naar een replica werd enkel groter. Maar een juwelier vinden die er één wilde maken, was een ware calvarietocht…”

Waarom, het lijkt me net een mooi project om uit te voeren?
Luc: “Ja, maar door de vele fijne details op de ring en de speciale slijpvorm van de diamant - een punt met vierkante zetting in piramidevorm – wilde geen enkele goudsmid of juwelenontwerper er zich aan wagen. Zelfs bij Gerda de Vrij, onze huisjuwelier, kreeg ik eerst een njet.

Zij was uiteindelijk wel de reddende engel?
Luc: “Eind 2024, op een beurs in de Diamantwijk, raakte ik aan de praat met dochter Barbara de Vrij. Zij en Gerda hadden daar een stand. Na lang zagen en een kleine smeekbede kon ik haar ervan overtuigen om een replica te maken. Ze mochten ook alle tijd nemen die ze nodig hadden om de ring te maken. Dat argument bleek doorslaggevend te zijn. Mijn zoektocht duurde toen toch al vijf jaar, dus die extra maanden konden er nog wel bij.”

“Na een jaar wachten kreeg ik eind 2025 het verlossende telefoontje. Sindsdien ben ik de trotse eigenaar van een haast identieke kopie van een meer dan vijfhonderd jaar oude ring. Hoe mooi is dat?”  

Je zegt ‘haast identiek’. Waarin verschilt jouw ring van de originele?
Luc: “De diamant van mijn ring is even groot, maar zit om veiligheidsredenen iets lager. Voel maar eens hoe scherp hij is. Bij een verkeerde beweging kan je er iemand serieus mee verwonden. Daarom draag ik de ring niet wanneer ik aan het gidsen ben."

Bewonder de ring in DIVA

De replica van Luc kan je dus niet van dichtbij bezichtigen, maar je kan de originele ring wel bewonderen in DIVA, museum voor diamant, juwelen en zilver. Daar schittert hij in de expo Rings That Rock, samen met nog een andere, prachtige ring uit de collectie van Museum Mayer van den Bergh. Lees meer over beide ringen.

17e-eeuwse verlovingsring in expo Publiekslievelingen

Ook in de expo Publiekslievelingen. Een intieme blik op meesterwerken in Museum Mayer van den Bergh kan je een prachtige ring bewonderen. Op deze gouden verlovingsring uit de 17e eeuw kan je één van de twee handen, die een diamant draagt, openklappen. Hierdoor zie je aan de binnenkant de woorden 'amour pour amour' verschijnen. Deze ring is de publiekslieveling van stadsdichter en schrijfster Esohe Weyden. Hij inspireerde haar tot het schrijven van een stadsgedicht, dat je kan bewonderen aan de gevel van Museum Mayer van den Bergh. Lees waarom de ring Esohe zo raakte.